Poniżej wymienione instrumenty wykorzystuję do masażu i terapii dźwiękiem wg metody Petera Hessa, seansów relaksacyjnych tzw. "kąpieli w dźwiękach" oraz na zajęciach nauki gry na instrumentach afrykańskich. Instrumenty te pochodzą z Azji lub z Afryki Zachodniej z wyjątkiem bębna oceanicznego i dzwonków Shanti, które to wytwarzane są w Europie i nie należą do grupy instrumentów etnicznych jak pozostałe wymienione instrumenty.

 

 

MISY DŹWIĘKOWE

Misy dźwiękowe ACAMA wykorzystywane do masażu i terapii dźwiękiem wg metody Petera Hessa są wytwarzane w Nepalu w warsztatach o najdłuższych tradycjach. Wykute są z 12 metali szlachetnych i nieszlachetnych. Ręczny wyrób jest kontrolowany przez inżyniera-metaloznawcę. Pod koniec każda misa poddawana jest rytuałom ajurwedyjskim w celu uszlachetnienia. Zanim misy trafią do klientów są sprawdzane w Niemczech w instytucie w Uenzen pod kątem jakości i częstotliwości dźwięku, po czym otrzymują certyfikat jakościowy ACAMA. Misy, które nie przeszły testów pozytywnie, wracają z powrotem do Nepalu, aby odbyć całą drogę produkcji od początku. Dźwięk tych mis jest unikalnym wielotonem nieharmonicznym o wielu składowych, których częstotliwości zadziwiająco dobrze pasują do potrzeb naszych organizmów.

Zapraszam do przeczytania PUBLIKACJI np. Wielotony nieharmoniczne mis tybetańskich

 

Misa stawowa

Misa brzuszna

Misa sercowa

Misa zatokowa

Misy Zen

Misy Zen są zrobione z 5 metali i wzorowane na japońskich Rin-mis, wydają krystalicznie czyste i wysokie dźwięki.

Misa Zen duża

Misa Zen średnia

Misa Zen mała

 

Misa bengali

Misa w umiarkowanej cenie, która nadaje się wspaniale do zabaw z dziećmi, dają miły i ciepły dźwięk wykorzystywany w medytacjach.

 

GONGI TYBETAŃSKIE

Gongi należą do grupy instrumentów zwanych idiofonami metalowymi i są jednymi z najstarszych instrumentów muzycznych południowo-wschodniej Azji. Powstanie tego starożytnego instrumentu zapoczątkowało epokę brązu (ok. 3500 r p.n.e.). Przepiękne spektrum dźwięku wydobywające się z tego instrumentu zachwyca, stymuluje uczucia i emocje, wprowadza w stan głębokiego relaksu. Zestaw dźwięków złożonych w rytmy i rozbudowane kompozycje, potrafi wywołać w nas wspomnienia sprzed lat.Nasze ciało, dusza i umysł w odpowiedniej formie przyjmuje dźwięki gongu, aby w sposób naturalny odreagować stres i napięcia, a następnie zharmonizować wszystkie elementy naszego organizmu.

 

Gong typu Tam Tam, śr. 95cm

 

Gong typu Fen (wietrzny) śr. 40cm

 

DZWONKI WIETRZNE „SHANTI”

Wysokiej jakości instrument muzyczny. Wykonywane ręcznie w Pirenejach. Każdy dzwonek jest wynikiem skrupulatnego rękodzieła. Osiem prętów jest wspawanych srebrem w metalową płytkę podstawy tuby rezonansowej. Precyzyjne dostrojenie daje dźwięk o czystym brzmieniu, bogaty w tony harmoniczne. Wykorzystywany w seansach relaksacyjny tzw. - „kąpielach dźwiękiem” i koncertach gong-owych.

DZWONKI TYBETAŃSKIE

Są dość ciekawym narzędziem służącym do "wyciągania" (łamania blokad). Dzięki wysokim dźwiękom (ostrym i miękkim zarazem) o wibrującej charakterystyce (para takich dzwoneczków wibruje z częstotliwością kilku Hz, czyli w zakresie theta),doskonale nadają się do uzupełniania wszelkiego rodzaju medytacji, koncertów i oczyszczania pomieszczeń ze „złych” energii. Na tle ich wyrazistego brzmienia, bardzo łatwo możemy dostrzec i wsłuchać się w otaczającą nas ciszę.

KIJ DESZCZOWY (dźwięk w przygotowaniu)

Pusty w środku „kij” wypełniony zasuszonymi kolcami kaktusa. Wydaje charakterystyczny odgłos „deszczu". Trzymając go można poczuć delikatne wibracje. Jest wykorzystywany w czasie „kąpieli dźwiękowych” lub w czasie muzykoterapii z dziećmi. Używa się go także jako grzechotki.

 

BĘBEN OCEANICZNY

Instrument z kategorii membranofonów, który grając oddaje dźwięk przypominający szum oceanu (stąd jego nazwa). Wykorzystywany w terapii dźwiękiem, muzykoterapii, koncertach gongowych i w tzw. „kąpielach dźwiękowych”. Bardzo ciekawy efekt dźwiękowy można uzyskać w połączeniu z KALIMBĄ, KARIMBĄ, SANSULĄ – instrumentem blaszkowym (lamelofon).

 

DRUMLA AZJATYCKA

Instrument wykonany z brązu, pochodzący z Wschodniej Azji. Gra się na nim przykładając do ust i szarpiąc palcami jego ruchomy „języczek” (technika „water drop”). Zmiany wysokości i barwy dźwięku uzyskuje się, zmieniając ułożenie jamy ustnej (poprzez odpowiednie ruchy języka i podniebienia), zmieniając ułożenie ust oraz poprzez wciąganie/wydychanie powietrza.

 

KORA (afrykańska harfa)

Instrument strunowy szarpany. Pochodzi z Afryki Zachodniej, ale największe znaczenie dla życia społecznego ma w Gambii i rejonie Casamence w płd. Senegalu. Można powiedzieć, że jest najbardziej rozwiniętym instrumentem strunowym w Afryce, jego konstrukcja jak i muzyka dzięki niej tworzona jest unikalna na całym świecie. Technika tworzenia melodii przypomina grę na harfie. Kora posiada 21 strun, wyjątkowo z terenów Casamance 22 i 23 struny. Jako instrument tradycyjny była używana często w towarzystwie balafonu, talking drum, djembe (opis poniżej) przy występach i opowieściach griotów.

 

BALAFON (bala, balangi)

Jest tradycyjnym instrumentem z Afryki Zachodniej. Należy do rodziny idiofonów perkusyjnych. Sztabki są zrobione z drewna Genou (20-23 szt). Funkcję rezonacyjną spełniają wydrążone i wysuszone tykwy, przymocowane sznurkami do drewnianej ramy pod sztabkami. Tradycyjnie w tykwach znajdują się otwory zakryte folią, która w czasie gry wywołuje charakterystyczne brzęczenie, dodając ogólnemu dźwiękowi oryginalności.

 

 

BĘBNY AFRYKAŃSKIE

DJEMBE (jenbe, djimbe, jymbe, yembe, jimbay, sanbanyi)

Instrument z rodziny membranofonów pochodzący z Afryki Zachodniej (XIII w.). Bardzo popularny na całym świecie.

Ręcznie rzeźbiony z jednego kawałka drzewa, o kształcie dużego kielicha (moździerza). Membrana z skóry najczęściej koziej, rzadziej z krowiej, dawniej z gazeli lub antylopy. Bęben ten tradycyjnie posiada naciąg sznurkowy, można spotkać też z naciągiem śrubowym (np.prod. firm Mainl, Remo). Dźwięki wydobywa się z niego dłońmi uderzając w membranę. Djembe w muzyce tradycyjnej służy do grania akompaniamentów oraz fraz solowych, które prowadzą cały zespół i przede wszystkim towarzyszą krokom tancerzy.

 

 

Soliści grający na djembe (djembefola) często używają sege-sege (zwane też sesse lub kessing-kessing). Są to metalowe grzechotki (blaszki), które nie tylko dekorują, ale i wzbogacają dźwięk djembe. W Polsce potocznie nazywa się je „liście”.

 

 

DUN-DUN

Jest bębnem cylindrycznym pochodzącym z Afryki Zachodniej (lud Malinke, północna Gwinea). Wykonany z jednego kawałka pnia z membraną z obu stron ze skóry krowiej lub koziej (bębny ludu Khassonke z Mali). Membrany posiadają naciąg sznurkowy, dawniej z rzemieni. Gra się stawiając bęben poziomo, prawą ręką używając drewnianej pałki a lewą gra się w tym czasie na przywiązanym do naciągu bębna dzwonku (kenken) używając metalowego pręta lub pierścienia. W wersji baletowej (unowocześnionej, popularnej w Senegalu) gra jeden muzyk dwoma pałkami na całym zestawie. Często w orkiestrze łączy się wersje tradycyjne z baletowymi, zwiększając w ten sposób całe spektrum rytmiczne.

Tradycyjne w skład orkiestry wchodziły trzy bębny dun-dun: dundunba, sangban, kenkeni.

 

DUNDUNBA (dununba, dunungba)

Największy rozmiarem dun-dun, który dostarcza basowego brzmienia orkiestrze bębniarskiej. Jego melodia oplata i niejako zawiera w sobie melodię graną przez sangban. Tworzy tło, na którym sangban może się wypowiedzieć, nadając ostateczny kształt danemu rytmowi i melodii bębnów.

 

SANGBAN

Średni co do wielkości a zarazem najważniejszy dun-dun w muzyce ludu Malinke. On określa rytm, który w danej chwili jest grany, daje sygnały prowadzące orkiestrę za tancerzem poprzez dany utwór muzyczny. Sangban może grać wiele wariacji, dodając urozmaicenia do melodii macierzystej, co powoduje, że rytm cały czas się zmienia mimo, że w tle ciągle brzmi melodia, od której sangban zaczął grać swój rytm.

 

KENKENI

Najmniejszy z bebnó dun-dun, jego fraza jest najkrótsza i pełni rolę stałego punktu odniesienia, uzupełniając jednocześnie melodię rytmu. Muzyk grający na kenkeni może powtórzyć swą frazę nawet kilkunastokrotnie, zanim pozostali muzycy grający na bębnach dun-dun zagrają swe frazy tylko raz. Kenkeni nie wykonuje wariacji. Muzyk grający na tym bębnie w danym rytmie, gra niezmiennie tę samą melodię.

 

 

TALKING DRUM (tama, doodo, bęben gadający)

Tradycyjny instrument perkusyjny pochodzący z Afryki Zachodniej. Korpus bębna jest w kształcie klepsydry, dwie membrany z koziej skóry połączone (naciągnięte) są sznurkiem, którego naciskanie ramieniem pod pachą powoduje modulację dźwięku. W membranę uderza się specjalnie wygiętą pałką. Jest to jeden z nielicznych bębnów, na którym można zagrać melodię oraz naśladować mowę ludzi.

 

BOUGARABOU

Bęben pochodzący z Afryki Zachodniej a dokładnie z regionu Casamance (teren w południowym Senegalu) i Gambii. Korpus o kształcie wydłużonego kielicha, membrana z skóry krowiej często nieogolona. Są różne możliwości gry na bougarabou. Jedna osoba gra na 1 lub zestawie do 4 bougarabou dłońmi , na jednym z użyciem pałki i dłoni ( podobnie jak na bębnach sabar) lub też z użyciem dwóch pałek (jak na bębnach dun-dun). Brzmienie, jakie się uzyskuje jest bardzo ciepłe i głębokie. W celu wzbogacenia dźwięku grający często zakłada na ramiona bransolety zwane „siwangas”. Mają one podobne znaczenie jak dla bębnów djembe „sesse”.

 

KRIN (kolokolo, lokole, kreen, kreenyi)

Bęben szczelinowy, idiofon, pochodzący z Afryki Zachodniej. Wałek najczęściej z drewna drzewa genou, wydrążony w środku, z dwoma klawiszami po środku odpowiednio strojonymi. Gra się na nim dwoma drewnianymi kijkami, wydobywając dwa podstawowe dźwięki plus dodatkowe uderzając w korpus. Krin należy do podstawowego instrumentarium w zespołach grających tradycyjną muzykę zachodnioafrykańską, obok djembe, dun-dunów, balafonu i bębna tama.

 

 

GRZECHOTKI

DJABARA (shekere, kalabas)

Instrument z rodziny idiofonów. Wysuszony i wydrążony owoc tykwy opleciony luźno siatką, na którą nawleczone są koraliki z muszelek kauri lub nasion. Gra się potrząsając siatką w jednej ręce w drugiej trzymając tykwę.


 

KAXIXI

Instrument z rodziny idiofonów. Grzechotka w postaci koszyka w kształcie dzwonka, wykonana ze splecionych traw. Wypełniona drobnymi kamykami lub nasionami, dno koszyka jest z wysuszonego owocu tykwy. Gra się przeważnie dwiema grzechotkami trzymając w dłoniach i potrząsając.

Nagrania dźwiękowe dokonano w Studiu Media&Press w Opolu 2013, wykonujący: Janusz Czarnecki

Źródła: nadabrahma.pl, peterhess-akademia.pl, wigipedia.org, kora-music.com

 

Reklamy